Dąbroszyn.pl - witryna internetowa miejscowości

Folwark w Dąbroszynie

natalia — Mon, 15 Mar 2010 12:56:33 +0000

Dąbroszyński Folwark, który powstał w XIX wieku, przez wielu uznawany jest za dzieło architektoniczne. Znajduje się on w bezpośrednim sąsiedztwie parku górnego i drogi głównej. Zajmował się on nie tylko produkowaniem żywności,ale także jej przetwarzaniem.

W skład budynków wchodził budynek zarządcy, do którego wejście znajdowało się od podwórka. Z wyglądu przypominał obszerny dwór z gankiem i dużymi piwnicami. Po bokach tego budynku znajdowały się stajnie i obory. Nad każdym wejściem do tych budynków znajdowały się kamienne głowy zwierząt gospodarczych koni, krów itp., które wskazywały, jakie zwierze hodowlane znajduje się w danym obejściu. Dzięki temu pracownicy folwarku nie mylili się gdzie mają wejść.

Na środku podwórka folwarku znajdowała się kuźnia, która była potrzebna w gospodarstwie a nad nią znajdował się gołębnik. W wolnych chwilach kowale mogli zajmować się gołębiami, dzięki czemu szybciej płynął czas i nie było chwili na nudę.

Do folwarku należał także ogród i sad, który od strony zachodniej graniczył z parkiem dolnym. Został on oddzielony od drogi ceglanym murem. Na terenie sadu znajdował się budynek w kształcie sześciobocznej wieży z krenelażem, który jest elementem architektonicznym znajdujący się głównie na murach obronnych i basztach. Są to tzw. ząbki, pomiędzy którymi znajduje się wolna przestrzeń i podczas oblężenia ulokowani byli tam łucznicy. Krenelaże były wykorzystywane głównie w stylach średniowiecznych nie tylko w celach obronnych, ale także jako elementy dekoracyjne.

Przy folwarku znajdowała się także gorzelnia destylująca spirytus z owoców. Najczęściej do produkcji używano jabłek, które zasadzane były przy drogach (do dziś zostało wiele takich jabłoni). Stosowano także pochodzące z nadwyżek ziemniaki i zboża.

Folwark był wykorzystywany przez Państwowe Gospodarstwo Rolne. Budynki początkowo były wykorzystywane zgodnie ze swoim wcześniejszym przeznaczeniem a więc w stajniach hodowane były krowy mleczne oraz kilka koni pociągowych które służyły jako siła pociągowa przy pracach w polu. W latach 60-tych i 70-ty hodowano nie znaczną ilość koni zaprzęgowych które wykorzystywane były głownie do ciągnięcia bryczki. Gorzelnia nie pełniła już swojej wcześniejszej roli w pomieszczeniu tym została stworzona stolarnia, warsztat mechaniczny a także magazyn. Kuźnia początkowo spełniała swoje wcześniejsze przeznaczenie a także służyła jako warsztat dla pracowników PGR-u. W późniejszych latach zaczęła służyć jako miejsce w którym składowany był opał dla pracowników PGR.

Do dnia dzisiejszego zachowała się większość budynków folwarku. Jedne w lepszym inne w gorszym stanie. Do końca lat 90-tych folwarczne zabudowania należały do Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. 30 kwietnia 1998 roku zostały one sprzedane Grażynie i Marianowi Rałom, którzy mają zamiar zabytkowe stajnie i gorzelnię dostosować w ich funkcjonalności do tego co będzie się działo w pałacu. W planach z 1994 roku zakładano urządzeniu na folwarku przygranicznej hali targowej z kawiarenką – niestety tylko na planach się skończyło.

Trakt 4, Wydawnictwo Gorzowskie Towarzystwo Kultury, s.11
Theodor Fontane, op.cit, s.126

Kościół w Dąbroszynie

admin — Fri, 08 Jan 2010 18:36:19 +0000

Dąbroszyński kościół jest jedną z budowli wchodzących w skład parku. Jest to stara gotycka budowla, budowana w latach 1825-1827 według projektu królewskiego architekta Elchnera. Charakteryzuje się on ciekawą i rozczłonkowaną bryłą. Jest to budowla murowana, orientowana, stworzona na planie krzyża łacińskiego. Po stronie zachodniej znajduje się masywna, dwuczłonowa wieża. Nadbudowana jest ona o ośmioboczną nadstawę, nakrytą spiczastym hełmem z kulą i krzyżem. W narożnikach dolnej partii wieży znajdują się ośmioboczne wieżyczki zwieńczone żeliwnymi balustradami. Portal po stronie zachodniej zamknięty jest ostrołukowo i ozdobiony wimpergą z krzyżem. Powyżej znajdują się trzy ostrołukowe blendy a w środkowej znajduje się tarcza mechanizmu zegarowego .

kościół rok 1937

Obecnie zegar nie funkcjonuje, ale dąży się do jego ponownego uruchomienia. W dolnej części wieży znajduje się balkon otoczony ażurową, ceramiczną balustradą złożoną z motywu czteroliścia. W górnej części, natomiast, znajduje się dzwon. Kościół posiada dwa wejścia, główne od frontu, którymi wchodzili wieśniacy, oraz boczne, które służyło dla państwa z pałacu. Zaraz za drzwiami, skręcając w prawo właściciele udawali się do swojej loży na balkonie. Zimą była ona ogrzewana piecem ceglanym, który przetrwał do dnia dzisiejszego. Obecnie boczne wejście jest zamknięte, mieszkańcy wsi korzystają z wejścia od frontu, a w tylnej części kościoła powstało wejście do zakrystii.

Naprzeciw loży znajduje się kaplica rodowa von Schöningów i można w niej zobaczyć jedno z najwybitniejszych dzieł brandenburskiego baroku. Mowa tu o epitafium Hansa Adama Schöninga i jego żony Johanne Margarete Luise. W dwóch niszach umieszczono nadnaturalnej wielkości posągi feldmarszałka i jego żony a na lewo od nich znajduje się marmurowe popiersie ich syna Johanna
Ludwiga z następującym napisem :

Szlachetnie urodzony pan Johann Ludwig von Schöning
rycerz zakonu joannitów i mianowany komtur łagowski,
szambelan dworu Jego Królewskiej Mości w Polsce i Elektorskiej Wysokości w Saksonii,
pan na Dąbroszynie, Warnikach, Kamieniu Wielkim i Małym, Birkholz i Schö-nhof,
urodzony w Kostrzynie 25 grudnia st. vet. Anno 1675,
a zasnął w Panu w majątku szlacheckim Neuendorf w księstwie Halberstadt
w roku 1713, 29 października, w wieku 37 lat, 10 miesięcy i 10 dni.

W dzisiejszej zakrystii od 1816 roku znajdowała się kaplica grobowa rodu Dönhoffów. Według różnych źródeł (m.in. Theodora Fontane) stało w niej sześć sarkofagów, jednak po 1945 roku ślad po nich zaginął. W krypcie pod Kościołem zachowały się, natomiast, grobowce rodów von Schöningów oraz von Wreechów. W pierwszych latach XXI wieku krypta została odrestaurowana a sarkofagi przywrócone do dobrego stanu i od tego czasu została ona udostępniona zwiedzającym. Przy Kościele stoją trzy krzyże. Upamiętniają one Stanisława hrabiego Schwerina, jego żonę Helene, córkę Herte oraz wnuków Kurta-Christoffa i Malte von der Lancken, którzy musieli uciekać z Dąbroszyna i nie mogli być pochowani wśród swoich przodków.

W zachodniej części nawy znajduje się chór oparty na słupach i przylegający do ściany zachodniej oraz północnej i południowej. A we wschodniej części świątyni mieści się sanktuarium ze współczesnym ołtarzem.

Kościół początkowo pełnił funkcję mauzoleum rodowego. Z pewnością posiadał bogate wyposażenie, w którego skład z pewnością wchodziły łupy przywiezione przez marszałka Hansa Adama von Schöninga z wojny tureckiej. Niestety wnętrze świątyni zostało doszczętnie splądrowane przez wojska rosyjskie po bitwie pod Sarbinowem w 1758 roku. Do końca II Wojny Światowej kościół znajdował się pod patronatem właścicieli dóbr dąbroszyńskich.

kościół na pocztówce niemieckiej

Po wojnie został przejęty przez Kościół katolicki i konsekrowany p.w. św. Józefa jako kościół filialny parafii kostrzyńskiej. Obecne wyposażenie świątyni zawdzięczamy pierwszym mieszkańcom wsi, którzy przybyli tu po wojnie. Z rozbieranego na Warnikach kościoła przywieźli ławki, natomiast p. ? Tytus stworzył ołtarz, który możemy oglądać do dnia dzisiejszego. Ołtarz składa się z trzech części w kształcie ostrokołu. W każdej z nich znajduje się postać świętego. I tak, w części środkowej możemy zobaczyć św. Józefa z Jezusem na rękach a po bo-kach św. Piotr i św. Paweł.

Kościół, podobnie jak pałac, wymaga remontu. Mieszkańcy Dąbroszyna już od wielu lat zbierają na ten cel fundusze. Od 2004 roku przy Kościele odbywa się festyn. Dzięki zebranym na nim pieniądzom udało się wymienić drzwi i okna. Istnieje możliwość uzyskania dofinansowania z Unii, jednak, żeby to się udało trzeba uzbierać wkład własny, a jest to niemała kwota. Pocieszający jest fakt, że ludzie wykazują się ogromnymi chęciami, żeby coś zmienić i odnowić świątynię, do której co niedzielę uczęszczają. Jak mówi polskie przysłowie – ziarnko do ziarnka zbierze się miarka.

autor tekstu: Joanna Kononowicz

Dąbroszyński anioł – pomnik Victorii

admin — Fri, 18 Dec 2009 21:38:07 +0000

Z pałacowego balkonu rozciąga się piękny widok na park dolny w którego centrum znajduje się pomnik zwany przez mieszkańców Dąbroszyna Aniołem. Pomnik ten został wzniesiony w maju 1840r. ku czci króla pruskiego Fryderyka II (1712-1786) w stulecie jego koronacji. W roku 1730 został on uwięziony w twierdzy Kostrzyn przez swojego ojca za próbę ucieczki potraktowana jako dezercje. Fryderyk w kilka miesięcy później podporządkował się ojcu i został uwolniony. Na terenie Dąbroszyna przebywał od sierpnia 1731 do lutego 1732 roku i stał się bliskim przyjacielem i adoratorem pięknej i mądrej Eleonory von Wreech żony Adama von Wreech a za razem córki Johanna (Hansa) Ludwiga von Schoeninga właściciela pałacu dąbroszyńskiego.

Posąg przedstawia postać bogini Wiktorii z rozpiętymi skrzydłami starająca wznieść się ku górze. Dzieło jest autorstwa słynnego rzeźbiarza niemieckiego Christiana Rauch(1777-1857) autora wielu popiersi i pomników króli, marszałków i generałów.

Na pomniku został wyryty tekst Jeremiasza 3:27:” Dobrze dla męża, gdy dźwiga jarzmo w swojej młodości”. Główna część pomnika czyli postać bogini została wykonana z ołowiu zaś jej podstawa (kolumna) w całości została stworzona z piaskowca. Wysokość pomnika wynosi 30 stóp (9,14 m).

Kliknij na miniaturkę zdjęcia aby powiększyć.

Stare mapy Dąbroszyna i okolic

natalia — Mon, 16 Nov 2009 15:14:29 +0000

Od dziś możecie zobaczyć i odkryć stare zapomniane miejsca na terenie Dąbroszyna (niem. Tamsel) i okolic (m. in: Sarbinowo (niem. Zorndorf), Kamień Mały (niem. Stelberg), Kamień Wielki (niem.Gr. Cammin), Cychry(niem. Wilkersdorf)), albowiem do ściągnięcia są stare przedwojenne mapy niemieckich kartografów z okresu 1908, 1923 oraz 1934 roku. Link map do pobrania znajduje się poniżej

pobierz mapy

Posiedzenie Zespołu Redakcyjnego

natalia — Sat, 14 Nov 2009 18:32:16 +0000

Uprzejmie informujemy, że w dniu 27 listopada (piątek) 2009 roku o godzinie 18 w szkole podstawowej w Dąbroszynie odbędzie się Posiedzenie Zespołu Redakcyjnego.

Spotkanie dotyczy tworzenia monografii “Dzieje Dąbroszyna 1261 -2011″ wszystkich chętnych zapraszamy do współpracy. Jeśli posiadasz ciekawe informacje i pamiątki o Dąbroszynie zapraszamy serdecznie.